چقد سخت میگذره...

چقد دارم خودمو به زور با انگیزه نگه میدارم...

چقد هیشکی نیس گوش بده ب حرفام...

چقد همش دارم خودمو گول میزنم...

پ.ن:من یه چیزی فهمیدم؛من هر وقت خیلی فاجعانه داغونم میام سراغ وبم...

چهار ساله...چقد خوبه ک دارمت وِب جان :)

خدایا مرسی که وقتی ازت میخوام آدمای اشتباه زندگیمو خودت حذفشون کنی

چنان میشوری میبریشون که تهش من میمونم و تصویرم تو آینه و سایه ام رو دیوار...

:| تنکس گاد...

پ.ن:خب حالا ک دست منافقای زندگیم و رو کردی و من موندم و خودت...

چطوره #اونو به عنوان آدم درست وارد زندگیم کنی...ها؟

نمیدونم الان تو این رقابت بزرگ چندتا عقبم از بقیه...ولی خدایا...خودتو به اون راه نزن...خودت میدونی میتونی کمکم کنی...جایِ اینکه درباره ی اراده ی من حرف بزنیم...بیا یکم درمورد توانایی ها و معجزات تو حر